Contemplatie met een ecologische bril

Contemplatie met een ecologische bril

Vanuit een contemplatieve levenshouding weten wij ons verbonden met al wat leeft. Ook wij zijn aarde, bezield door Gods levensadem.

God laat zijn schepping, die zucht en kreunt niet in de steek.

De uitnodiging is daarom: durven zien met de ogen van God; zien wat de mogelijkheden zijn en durven zien wat ons te doen staat.

Zoals Jezus, zien dat Gods rijk van liefde en verzoening waarin alles en iedereen tot zijn recht kan komen, al aan het kiemen is.

Wij moeten leren verder te zien dan de bruikbaarheid van de dingen en worden uitgenodigd tot een geïntegreerde levensstijl; een levensstijl die ons doet uittreden uit onze comfortzones naar een nieuwe matigheid.

Geloven dat in mijn zijn, mijn doen, mijn aandacht voor anderen God zijn scheppingswerk voortzet.

Afstappen van een houding waarin “IK” het centrum ben.

Wel kijken en luisteren naar het appel dat uitgaat van alles en iedereen waarmee ik verbonden leef.

Vanuit de stilte die ik kan laten groeien, luisteren naar de stem van zuster aarde, de arme die zucht en weeklaagt en tegelijk durven wacht en vertrouwen op nog ongekende kansen en mogelijkheden.

Erop wachten om gewekt te worden. Hopen op het onvoorstelbare. Van de wereld houden in al zijn gebrokenheid.

Laudato Si!